Amsterdam, 18 september 2017

De Nederlandse Moslimvrouwenorganisatie, Al Nisa, viert haar 35 jarig jubileum op 22 september in Amsterdam.  Ter gelegenheid van deze viering komt de Amerikaanse moslim feministe Daisy Khan spreken.

Al Nisa is sinds de oprichting, in 1982, actief op het gebied van verstrekken van informatie over de islam. Eén van de uitgangspunten hierbij is het stimuleren van (moslim)vrouwen om zich te verdiepen in de Islam, in de positie van vrouwen in de Islam en in de positie van moslimvrouwen in de Nederlandse samenleving. De afgelopen jaren heeft Al Nisa verscheidene succesvolle campagnes gelanceerd, gericht op bewustwording, verbinding tussen groepen en zelfbewustzijn van de (moslim) vrouw. Voorbeelden hiervan zijn de ‘Postzegelcampagne’ uit 2013 en de postercampagne ‘Echt Nederlands’ uit 2015.

Daisy Khan is geboren in de staat Jammu en Kasjmir in India. Op 16-jarige leeftijd vertrok Khan, met de steun van haar ouders alleen naar de Verenigde Staten.

In 2009 lanceerde Daisy Khan samen met haar man imam Faisal Abdul Rauf het plan voor een islamitisch gemeenschapscentrum niet ver verwijderd van het voormalig WTC in New York. Dit leidde tot een Nationaal debat over religieuze vrijheid. Momenteel is Daisy Khan directeur van WISE, Women’s Islamic Initiative in Spirituality and Equality.

WISE is opgericht als wereldwijd programma, sociaal netwerk en beweging voor sociale rechtvaardigheid. De organisatie wordt geleid door moslimvrouwen over de hele wereld.

In haar lezingen en boeken komt Daisy Khan op voor vrouwenrechten en voor gelijkheid van mannen en vrouwen in landen waar overwegend moslims wonen. Zij neemt veelvuldig stelling tegen Islamofobie in de Verenigde Staten. In een interview met de krant Trouw in 2011 vertelt Khan dat zij gelooft dat interreligieuze dialoog een bijdrage levert aan de strijd tegen groeiend fundamentalisme en religieus geweld op de wereld. In haar eigen land is zij een graag geziene gast bij Amerikaanse talkshows.

Tijdens het jubileum van Al Nisa zal Daisy Khan spreken over de positie van Amerikaanse Moslimvrouwen en over de Internationale WISE UP Campagne dat een tegengeluid biedt aan extremisme van bijvoorbeeld IS.

Noot voor de redactie: voor interview verzoeken en meer informatie kunt u contact opnemen met Al Nisa 06- 26 23 29 88 info@www.alnisa.nl

Helaas is er nog steeds geweld tegen vrouwen (psychisch, fysiek, seksueel), waarbij de focus wordt gelegd op de rol van de vrouw en te weinig op de dader. Met als gevolg dat het geweld ook nog een stigmatiserend effect heeft op het slachtoffer.

Elisa wilt dit omdraaien door zich op de daders te richten in de vorm van een brief.

Een brief aan mijn aanranders

Door Elisa Syakur

Aanranders,

In verband met het recht op privacy noem ik jullie niet bij de namen die jullie van je ouders gekregen hebben, maar geef ik jullie een naam. ‘Aanranders.’ Dat is wat jullie zijn. Dit is een brief aan degenen die mij hebben aangerand. Die mij als een object zagen. Ik gebruik mijn woorden om jullie aan te spreken. Om de ellende en de vernedering buiten mezelf te plaatsen. Bij jullie. Daar waar het hoort.
Seksueel geweld en intimidatie. Aanranding. Dat is wat jullie hebben gedaan en ik moest het van jullie ondergaan. De intentie om dit te doen werd van tevoren duidelijk op een agressieve toon uitgesproken. Ik zou het gaan voelen, zei één van jullie. Nog vóór dat ik kon reageren werd ik van achteren gegrepen en zijn jullie mij met misdadige bedoelingen te lijf gegaan. Ik vind het verontrustend en walgelijk. Jullie gezichten achter deze misdaad zal ik nooit meer vergeten.

Al Nisa – We are all different – Foto Elisa Syakur

Ik vind het walgelijk wat jullie hebben gedaan. Ik vind het zo walgelijk dat mijn kleding maanden in de bruine papieren zak heeft gelegen. De bruine papieren zak waar ik mijn kleding in moest doen en moest inleveren voor DNA sporen. Het heeft maanden geduurd voordat ik mijn kleding uit de zak kon halen. Om het in de wasmachine te doen en opnieuw te dragen. Zo erg walg ik van wat er die nacht is gebeurd. Weken na deze misdaad bleef ik constant over mijn schouders kijken. Het heeft weken geduurd voordat ik niet meer in de fight mode ging na het zien van mijn éigen schaduw. Het is de spanning, de woede die mij lang heeft overheerst. Ook heeft deze ervaring mij alleen maar sterker gemaakt. Ik weet dat ik kan vechten en overleven. Ik weet dat ik kan getuigen en erover kan schrijven. Ik weet dat de politie achter mij staat en zich keihard inzet tegen misdaden zoals deze. Ik weet dat ik omringd ben door een community die hiervoor opkomt. Op 11 maart 2017 stond ik met ruim 20.000 vrouwen én mannen op de Dam bij Women’s March. Dat is toch wel anders dan jullie in eenzaamheid achter de tralies. Dat ik jullie in handboeien heb gezien doet mij goed en geeft mij kracht.
Waarom jullie dit hebben gedaan zal voor mij onbeantwoord blijven. Jullie hebben het altijd ontkend. Ik lees over soortgelijke misdaden om het van verschillende kanten te begrijpen en praat er met mensen over. Wat ik tegenkom in de verhalen zijn deze zinnen.

Al Nisa – I know I know – Foto Elisa Syakur

*‘Als ze was thuisgebleven, zou er niets
gebeurd zijn’
*‘….waarom zo uitdagend kleden? Dan
roep je zulke mensen op je af.’
*‘…..dat je heel erg doelt op sletjes die zich
schaars kleden en vervolgens verkracht
worden. Ik denk dat zij wel in een zekere
mate schuld hebben aan wat hen
overkomt.’

Al Nisa – Equal pay for equal work – Foto Elisa Syakur

Er worden vragen aan mij gesteld zoals:

*‘Hoe laat was het?’
*‘Oh, en je was alleen?’
*‘Wat had je aan?’

Is dat wat jullie dachten toen jullie mij zagen? Ze vraagt erom? Laat duidelijk zijn dat ik niet gediend ben van ‘victim blaming’.

Het maakt niet uit hoe kort mijn jurk is, hoe hoog mijn hakken en laarzen zijn, hoe smokey mijn eyes zijn gemaakt, hoe laat of hoe vroeg het op de dag is, in welk steegje ik me bevind, of ik alleen ben, zelfs al lag ik naakt op de grond met een black-out en was ik niet meer in staat om te spreken, ik ben de baas over mijn eigen lichaam. Mijn lichaam is soeverein. Het is mijn burgerrecht. En dit gaat terug tot in de constitutie van Nederland. Nummer 11 van de Nederlandse Grondwet om precies te zijn. Door mij aan te randen, seksueel geweld aan te doen en mij te intimideren, hebben jullie mijn rechten geschonden.

Al Nisa – Let Equalty bloom – Foto Elisa Syakur

Grondwet Artikel 11:

Onaantastbaarheid lichaam.
‘IEDER heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.’

Als ik Google ‘women’s biggest problems’ dan vind ik antwoorden zoals: violence en inequality. Laat het helder zijn dat júllie een probleem hebben en niet ik. De gedachte om mij aan te randen, deze intentie van tevoren aankondigen en het vervolgens uitvoeren, is een teken van gebrek aan verstand, fatsoen en respect. En dat is waarom jullie handboeien omkregen en in de gevangenis terecht kwamen. Jullie staan voorgoed in het systeem geregistreerd. Júllie hebben een probleem.

Ik heb geen probleem. Ik ben VRIJ.

Al Nisa – Womens march – Foto Elisa Syakur

Ik bedank iedereen: die mij heeft geholpen.

De politie die op de avond snel en adequaat heeft gehandeld. De agenten die mij naar huis hebben gebracht. De zedenrechercheurs die mij hebben gehoord. Justitie die over mijn zaak heeft gebogen. Slachtofferhulp voor hun expertise. Mijn therapeut die mij heeft geleerd dat ik de moed heb om te spreken. De bemoedigende woorden en luisterend oor van al mijn dierbaren. Mijn ouders die mij hebben geleerd dat ik het waard ben om voor te vechten. Bedankt aan alle 20.000 vrouwen én mannen die 11 maart 2017 op de Dam bij Women’s March hebben gestaan.

Terwijl Nederland zich opmaakte voor de Tweede Kamer verkiezingen op 15 maart, had het Europese Hof van Justitie haar handen vol aan twee zaken die een Belgische en Franse vrouw afzonderlijk van elkaar hadden aangespannen tegen hun werkgever. De uitspraak van het Europese Hof van Justitie heeft de werkgevers in het gelijk gesteld. Deze geeft werkgevers de mogelijkheid om alle religieuze, politieke en filosofische symbolen te weren. De uitspraak van het Europese Hof van Justitie treft ook de Sikh, Joodse, Christelijke en Hindoe gemeenschap. De maatregel kan een voedingsbodem  voor antisemitisme en islamofobie tot gevolg hebben of juist voeden. Diverse Europese mensenrechten organisaties en Europese Organisatie van rabbijnen hebben verontwaardigd gereageerd en vrezen voor de gevolgen. Met deze maatregel worden in eerste instantie vooral vrouwelijke hijabdragende werknemers het hardst getroffen. Hiermee ontneem je de vrouw haar verworven vrijheden en rechten. En wordt haar keuze voor een godsdienst en kleding niet gerespecteerd.

De Nederlandse Moslimvrouwen organisatie Al Nisa staat voor emancipatie, gelijkwaardigheid en zelfbeschikking. Al Nisa  betreurt daarom des te meer de uitspraak en vreest voor de positie van de religieuze (moslim)vrouw in de maatschappij en op de arbeidsmarkt. Door zichtbaar religieuze moslimvrouwen te weren van de werkvloer, wordt deze groep buiten de samenleving geplaatst.
Vrouwe Justitia hoort niet voor niets blind te zijn. Zelfs in de Universele Verklaring van de Rechten van de mens is opgenomen dat een ieder recht heeft op leven, vrijheid van geweten en religie. Deze zin lijkt nu meer van belang dan ooit. Europa zou ervoor moeten waken dat er niet wordt getornd aan verworven vrijheden en rechten. Gezien deze zorgelijke ontwikkelingen, hopen wij dat het nieuw te vormen kabinet, zich in zal zetten voor de rechten van een ieder en de vrijheid van ons allen.

Het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO) heeft onlangs een persbericht gepubliceerd. Hierin uit zij haar zorgen over de uitspraak en nodigt zij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid uit voor een gesprek. De volgende organisaties ondersteunen dit initiatief van CMO:

-Al Nisa                                         – Muslima Matters

– Centrum de Middenweg         – Nida

– De Blauwe Moskee                  – Ontdek Islam

– Essalam Moskee

Al Nisa roept alle organisaties op om zich aan te sluiten bij het initiatief van het CMO om te strijden voor zelfbeschikking, gender equality, godsdienstvrijheid en vrouwenemancipatie.

——————————————————————————————————————————————

Noot voor de redactie: voor meer informatie kunt u contact opnemen met Al Nisa 06- 26 23 29 88 info@www.alnisa.nl

Volg ons ook op: FB: /AlNisa1982 Twitter: @AlNisa1982 

Van 1 juli t/m 31 augustus vindt de jaarlijkse zomerstop plaats. Wij zijn gedurende deze periode beperkt per mail bereikbaar. Dit betekent dat alleen spoedeisende zaken worden opgepakt. Alle andere zaken worden insh’Allah na 31 augustus weer afgehandeld.

Met vriendelijke groet,

Het bestuur

Kijk je mee?

Sandra Doevendans: Ik ben de afgelopen tijd naar verschillende bijeenkomsten geweest in binnen- en buitenland. Daar heb ik gesproken met vertegenwoordigers van verschillende NGO’s, veiligheidsinstanties en organisaties die zich bezighouden met islamofobie. In de Europese landen zie je dat er verschillen zijn, maar ook overeenkomsten. Zo zie je dat islamofobie vaak bij vrouwen voorkomt, ook omdat die vaak zichtbaar moslim zijn. De conclusie van alle mensen die ik sprak, is wel dat we dit als gemeenschap veel beter onder de aandacht moeten brengen.

Islamofobie is een relatief nieuw begrip. Dit betekent dat we er zelf voor moeten zorgen dat het wordt opgepakt door de politiek. Daarom zet Al Nisa zich in om met andere organisaties de kar te trekken. En daarom is Al Nisa al een tijd bezig om mensen op te roepen om melding te doen bij Al Nisa of een van de andere partners in Nederland. Een probleem waar we gezamenlijk tegen aanlopen, is namelijk dat moslims niet vaak melding doen via een registratiesysteem. In Nederland zijn er wel veel meldingen gedaan via de Facebookpagina ‘Meld islamofobie’. Dat is erg goed en het is ook veilig; het wordt op Facebook gezet en daarna verdwijnt het in de tijdlijn. Maar op basis van het registratiesysteem waar Al Nisa mee werkt, in samenwerking dus met andere organisatie in binnen- en buitenland, kunnen we professionele rapporten uitbrengen. Daarmee kunnen we weer de politiek, de politie en andere instanties benaderen, in de hoop dat zij kunnen helpen om islamofobie tegen te gaan. Zonder data gaat namelijk niemand voor je lopen. Wij moeten als moslims samenwerken en het systeem gebruiken om islamofobie op hetzelfde niveau te krijgen als antisemitische en homofobie.

Hoe werkt het systeem? Mensen kunnen ons mailen via islamofobie@www.alnisa.nl. Daarna wordt er contact met je opgenomen. De melding kan anoniem gedaan worden, maar we zullen wel telefonisch het een en ander met je doornemen. Binnen het systeem kunnen we alles specificeren, zodat er ook duidelijke cijfers uitkomen bijvoorbeeld: geweld, hatespeech of een andere vorm van islamofobie. We hebben namelijk gemerkt dat vaak mensen denken dat islamofobie alleen speelt als er fysiek geweld is. Al Nisa definieert islamofobie daarom als: ‘Discriminatie of geweld jegens iemand omdat de ander denkt dat je moslim bent’. Na het invoeren van de melding zullen we je bijstaan bij de verdere stappen die je kunt en wilt nemen. Dit betekent dat we je kunnen doorverwijzen naar een van onze samenwerkingspartners, waaronder juristen.

Omdat we merkten dat mensen schuw zijn om melding te doen en soms ook niet weten wanneer iets islamofobie is, maakt Al Nisa een documentaire. Hiervoor werken we onder andere samen met Maaike Broos (zie het interview met haar in dit Magazine). Hierbij is het belangrijk om mensen te laten zien dat moslims hier gewoon horen als Nederlanders. Daarnaast willen we laten zien waar je als moslim soms mee te maken hebt. De documentaire zal in april in première gaan in Amsterdam. Daarna zullen er door het hele land twaalf filmvertoningen zijn met discussieavonden, omdat wij vinden dat we met elkaar in gesprek moeten over waar we naartoe willen als maatschappij.

Wees niet bang en laten we samen dit probleem aanpakken en oplossen. Laten we niet meer stil zijn en juist onze stem laten horen om ervoor te zorgen dat er serieus mee omgegaan wordt.

Het valt niet mee om je te weren tegen de wanen van de dag. De modes diesneller lijken te wisselen dan de seizoenen. De net uitgekomen meesterwerken,de niet te missen films en tentoonstellingen. De berichtjes waarop je gisteren hadmoeten reageren. Maar ook de onzorgvuldig en heethoofdig gevoerde discussies.De halve waarheden die in diverse media steeds verder worden herkauwd. De  vluchtigheid  van  dit  alles  zorgt  voor  onrust  in  je  lijf.  Dat  doen  ook  devoortdurende berichten over het waanzinnige moorden en vernielen, waar danook, uit naam van wie of wat dan ook.Hoewel we er als gelovigen dagelijks aan worden herinnerd het goede te doen,hebben  we  extra  momenten  nodig  om  ons  te  bezinnen  op  wat  werkelijkbelangrijk is, te ervaren wat volhouden en delen betekent, en tot rust te komen. Insja’Allah kunt u zich, zonder de medemens uit het oog te verliezen, los gaanmaken van de ‘wanen’ en draagt dit Magazine daarr aan bij. Uit naam van de redactie wens ik u alvast een gezegende Ramadan toe.

Karen Ghonem

Ben u nieuwsgierig geworden naar het hele Magazine? Neem dan nu een abonnement!

“Hoofddoek is een peiler van moslimfundamentalisme” Onlangs is het onderzoek gepresenteerd van Ruus Koopmans. De Opzij en het Parool hebben dit onderzoek gisteren gepubliceerd. Uit het onderzoek blijkt dat vrouwen met een hoofddoek veel meer problemen hebben met de Westerse samenleving, meer haat jegens homo’s of Joden.

Pfffff, seriously? Gaan we weer. Het is 2015, maar we zijn nog steeds niet uitgesproken over de hoofddoek. Hier word ik erg moe van! Hoe kan het dat we nog steeds in deze wij/zij blijven onderzoeken en praten? Ik begrijp dat er veel geld klaar ligt voor alle onderzoekers die iets willen onderzoeken over islam, maar draagt het ook iets bij? Mensen staan al lijnrecht tegenover elkaar. Als antropoloog vraag ik me toch zeer af wat de methodiek van dit onderzoek is geweest. Zijn er diepte-interviews afgenomen of juist vragenlijsten? Zelf herken ik namelijk niets in de cijfers die dit onderzoek presenteert. Ik zit al sinds 2008 bij moslimvrouwenorganisatie Al Nisa en ben sindsdien ook maatschappelijk actief. Er zullen zeker mensen zijn die moslim zijn en niet voor homo’s en Joden zijn, maar dat blijft een kleine groep.

Nu terug naar de basis, want waar gaat het eigenlijk om? Volgens mij gaat het juist om een inclusieve samenleving. Klaar met discussies over waarom men iets op zijn of haar hoofd heeft. Geen discussies meer over huidskleur, religie of geaardheid. Wij maken zelf onze samenleving en dat kunnen we doen op basis van angst of op basis van liefde. Wat word het? Probeer gewoon naar elkaar te kijken als mens. Meer diversiteit op alle bestuurslagen, politiek en bedrijfsleven. Dat zorgt ervoor dat het beeld wat deze discussies oproept kan worden weggenomen. Daarvoor moeten we onze samenleving inrichten anno 2015! Ik zeg minder, minder, minder angst en MEER MEER MEER liefde!

De eerste leiderschapstraining van landelijke moslimvrouwenorganisatie Al Nisa stond in het teken van de gebeurtenissen in Parijs. Tijdens het weekend van 10 en 11 januari kwamen 13 vrouwen uit heel Nederland bijeen in Amsterdam om workshops te volgen op het gebied van vrouwelijk leiderschap, personal branding, strategieontwikkeling, netwerken en meer. Er bleek een grote behoefte aan trainingen voor vrouwelijk leiderschap, zeker in tijden van radicalisatie en extremisme met alle negatieve beeldvorming van dien zoals na de recente aanslagen in Parijs.

Niet lijden maar leiden

In december informeerde Al Nisa via social media haar volgers over de leiderschapstraining die mede mogelijk is gemaakt door een stimuleringsprijs van Women Inc. en Cordaid. Binnen 1 week waren er bijna 50 aanmeldingen. Hierop zijn 13 vrouwen geselecteerd die in het weekend van 10 en 11 januari de leiderschapstraining* hebben gevolgd van onder andere Fatima Elatik, Charles Ruffalo, Erwin van Lambaart en Chris Giebels. De achtergrond van deze vrouwen is zeer divers: ondernemers, politica, juristen, religiewetenschappers en beleidsmedewerkers. Vanwege de timing van het leiderschapstrainingweekend kwamen de gebeurtenissen in Parijs uitgebreid aan de orde. Hoe word je een leider in een samenleving die soms angstig naar je kijkt? Moet je je verantwoorden voor een aanslag in Parijs?

Niet verantwoorden maar investeren en onderdeel zijn van de oplossing is de conclusie. In dat kader zijn deze trainingen niet alleen zeer noodzakelijk vanwege de grote behoefte aan maatwerktrainingen op het terrein van leiderschap voor Nederlandse moslimvrouwen, maar ook om te reflecteren over hun rol als moeder, dochter, zuster en vrouw in een samenleving die haar problemen kent. Er is een huidig gebrek aan vrouwelijke rolmodellen voor moslima’s. Zij zijn voorbeelden voor hun achterban, islamitisch vrouwelijk leiderschap is nodig.

Campagne ECHT NEDERLANDS

Een statement om de kracht van diversiteit zichtbaar te maken. Door het negatieve politieke klimaat waar Nederland zich in bevindt , verliezen mensen steeds meer het vertrouwen in de samenleving en geloven ze niet meer in positieve verandering. Het maatschappelijk debat en de beeldvorming worden vooral gevoed door wederzijdse angst en wantrouwen. In dit debat wordt altijd gesproken over moslimvrouwen, maar het geluid van moslimvrouwen zelf wordt niet of nauwelijks gehoord.

Moslimvrouwenorganisatie Al Nisa staat voor zelfbewuste moslima’s. Zij zorgt voor verandering door vrouwen letterlijk zichtbaar te maken en een podium te bieden. Vrouwen die misschien ook haring, drop en een plakje kaas lusten, van kamperen en gezelligheid houden, en genieten van een kopje thee met een koekje. Vrouwen die naast moslim ook Nederlands zijn. Al Nisa geeft het maatschappelijk debat een gezicht door overal in het land posters op te hangen met daarop beelden van verschillende moslima’s. Beelden waaruit de kracht van moslima’s spreekt en waarop zij ook als ECHT NEDERLANDS worden gepresenteerd.

De posters zijn mede mogelijk gemaakt door: Drukkerij Vanedruk, Speesjaal, WatchThis en Studyo-n.